Welke druivenrassen zijn het best bestand tegen klimaatopwarming?
Snel antwoord
Mediterrane druivenrassen als Grenache, Mourvedre, Carignan, Assyrtiko en Nero d-Avola zijn het best bestand tegen klimaatopwarming dankzij millennia van aanpassing aan hitte en droogte. Maar ook vergeten autochtone rassen uit Georgie, Griekenland en Portugal worden herontdekt als klimaatoplossingen.
Uitgebreid antwoord
De klimaatverandering is de grootste uitdaging voor de wijnwereld in de 21e eeuw — en de zoektocht naar druivenrassen die extreme hitte, droogte en onvoorspelbaar weer aankunnen, is misschien wel het spannendste wijnverhaal van onze tijd.
De eerste lijn van verdediging zijn de mediterrane rassen die al duizenden jaren in hete, droge klimaten groeien. Grenache/Garnacha is een kampioen-droogtebestendiger: zijn diepe wortels zoeken water tot meters diep en zijn dikke bladeren beschermen tegen zonverbranding. Mourvedre, Carignan en Cinsault delen die mediterrane veerkracht.
Griekse rassen verdienen bijzondere aandacht. Assyrtiko, afkomstig van het vulkanische eiland Santorini waar temperaturen boven 40 graden normaal zijn en regen bijna afwezig is, behoudt een verbazingwekkende zuurgraad ondanks extreme hitte. Het ras wordt nu experimenteel aangeplant in Australie, Californie en Zuid-Afrika als klimaatverzekering.
Verrassend feit: Georgie, beschouwd als de wieg van de wijnbouw met meer dan 8.000 jaar geschiedenis, herbergt meer dan 525 geregistreerde autochtone druivenrassen — de grootste genetische diversiteit ter wereld. Rassen als Saperavi, Rkatsiteli en Mtsvane, die millennialang onder extremen van Kaukasische hitte en kou hebben overleefd, worden nu bestudeerd als potentiele oplossingen voor de toekomst. Wijnonderzoekers noemen Georgie een genetische tijdcapsule.
Portugese rassen als Touriga Nacional, Touriga Franca en Tinta Barroca, gehard door de verschroeiende Douro-vallei, bieden eveneens perspectief. Italiaanse rassen als Nero d-Avola (Sicilie) en Aglianico (Campania) zijn gebouwd voor warmte.
Omgekeerd staan koeleklimat-rassen als Pinot Noir, Riesling en Chardonnay onder druk. In de Bourgogne zijn de oogstdata gemiddeld twee weken vervroegd ten opzichte van dertig jaar geleden. In de Champagne overweegt men reserve-cru-gronden op grotere hoogte.
De meest innovatieve strategie: kruisingsprogramma-s die ziekteresistente wilde druivensoorten (Vitis amurensis, Vitis rupestris) kruisen met Vitis vinifera om nieuwe rassen te creeren die warmte, droogte en ziektes aankunnen — de PIWI-druivenrassen, die ook in Belgie steeds meer aandacht krijgen.
De toekomst van wijn is waarschijnlijk diverser dan het heden — met meer vergeten rassen, meer geografische verschuiving en meer technologische innovatie dan ooit tevoren.