Hoe herken je een vervalste wijn of namaak?

Wijnvervalsing is een industrie van miljoenen euro's die is gegroeid parallel aan de stijgende prijzen van prestigewijnen. Geschat wordt dat 20 procent van de dure wijnen op de secundaire markt namaak is — een schokkend cijfer dat elke verzamelaar alert zou moeten maken.

De beroemdste vervalser in de moderne geschiedenis is Rudy Kurniawan, die tussen 2004 en 2012 voor meer dan 35 miljoen dollar aan vervalste topwijnen verkocht via prestigieuze veilinghuizen als Acker Merrall & Condit. Hij fabriceerde overtuigende etiketten met behulp van een inkjetprinter, kocht lege flessen van de juiste jaargangen en vulde ze met goedkopere wijnen die hij blendde tot ze leken op de originelen.

Voor de gewone consument zijn er vijf controlepunten. Het etiket: controleer de typografie, de kwaliteit van het papier en de druk op onregelmatigheden. Oude Bordeaux-etiketten hebben een specifieke textuur en veroudering die moeilijk na te maken is. De capsule: zoek naar snijsporen, onregelmatige vouwen of kleurnuances die wijzen op vervanging. De kurk: bij een authentieke fles staat het château, de jaargang en soms de appellatie op de kurk gedrukt — dit moet overeenkomen met het etiket.

Het vullniveau is een subtiele maar betrouwbare indicator. Verrassend feit: bij een Bordeaux van dertig jaar oud is een lichte daling van het vullniveau (tot 'upper shoulder') volkomen normaal en zelfs een teken van authenticiteit. Een fles van dezelfde leeftijd die tot de rand gevuld is, is juist verdacht — iemand heeft mogelijk de fles heropend en bijgevuld.

Voor dure aankopen: koop uitsluitend bij gerenommeerde handelaren met een verifieerbare herkomstdocumentatie. Vraag naar de volledige eigendomsgeschiedenis van de fles (provenance) en bewaar alle aankoopdocumenten zorgvuldig.