Bladeren, filteren of zoeken in onze FAQ-database.
Maceration carbonique is een vinificatietechniek waarbij hele, ongeperste druiventrossen fermenteren in een met CO2 gevulde tank. Een enzymatische intracellulaire gisting in de intacte druivenbessen produceert fruitige, zachte wijnen met weinig tannine. Het is de handtekening van Beaujolais Nouveau.
De methode traditionnelle is het productieproces voor mousserende wijn waarbij de tweede gisting plaatsvindt in de fles. Het is dezelfde methode als voor champagne, maar de naam 'methode champenoise' is wettelijk voorbehouden aan Champagne. Cremant, cava en vele andere mousserende wijnen gebruiken deze techniek.
Oranje wijn is een witte wijn die wordt gemaakt als een rode: witte druiven fermenteren langdurig op hun schillen (weken tot maanden), waardoor de wijn een oranje-amberkleur krijgt. Het is een van de oudste wijnbereidingstechnieken ter wereld, met wortels in Georgie van meer dan 8000 jaar geleden.
Natuurwijn (vin nature) is wijn gemaakt met minimale interventie: biologische of biodynamische druiven, handoogst, gisting met inheemse gisten, geen oenologische additieven en minimaal tot geen toegevoegde sulfieten. Het is de meest radicale stroming in de wijnwereld.
De malolactische gisting (MLG) is een tweede fermentatie waarbij melkzuurbacterien scherp appelzuur (malzuur) omzetten in zachter melkzuur (lactaat). Dit verlaagt de zuurgraad, maakt de wijn ronder en voegt botertoetsen toe. Bijna alle rode wijnen en veel witte (vooral Chardonnay) ondergaan MLG.
Rosewijn wordt gemaakt van rode druivensoorten via drie methodes: directe persing (kort schilcontact van enkele uren), de saignee-methode (aftappen van sap uit een rood wijnvat) of maceratie (kort weektijd). De kleur ontstaat door beperkt contact met de rode druivenschillen.
Champagne wordt gemaakt via de methode traditionnelle: een stille basiswijn ondergaat een tweede gisting in de fles door toevoeging van suiker en gist (liqueur de tirage). Het CO2 lost op in de wijn en creëert de bubbels. Na minimaal 15 maanden rijping op gist volgen remuage en degorgement.
Eikenhout voegt complexiteit toe aan wijn: vanille, toast, kruidnagel en kokosnoottonen. Het laat ook micro-oxygenatie toe, waardoor tannines zachter worden en de wijn stabieler wordt. Niet elke wijn heeft eikenhout nodig — het is een stijlkeuze van de wijnmaker.
Biologische wijn wordt gemaakt van druiven zonder synthetische pesticiden, met lagere EU-sulfietlimieten. Biodynamische wijn gaat verder met kosmische kalenders en specifieke preparaten. Natuurwijn is de meest radicale stroming: minimale interventie, inheemse gisten, nauwelijks sulfieten en geen additieven.
Sulfieten (zwaveldioxide, SO2) zijn een natuurlijk bijproduct van gisting en een veelgebruikt conserveermiddel in wijn. Ze beschermen tegen oxidatie en bacterien. Voor de overgrote meerderheid van mensen zijn ze onschadelijk. Circa 1% van de bevolking, voornamelijk astmapatienten, is gevoelig.
De kwaliteit van een jaargang wordt bepaald door de weersomstandigheden tijdens het groeiseizoen: temperatuur, neerslag, zonuren en wind. Een ideaal jaar combineert warmte, droogte tijdens de rijping en geen regen tijdens de oogst. Maar 'groot' is relatief — elk klimaat heeft zijn eigen uitdagingen.
Het millesime is het oogstjaar van de druiven waarmee de wijn is gemaakt. Het staat vermeld op het etiket en geeft aan in welke klimatologische omstandigheden de druiven zijn gegroeid. Niet alle wijnen dragen een jaargang — sommige, zoals de meeste champagnes, zijn assemblages van meerdere jaren.
Charcuterie — van droge worst en rauwe ham tot paté en rillettes — is een wijnvriendelijke categorie bij uitstek. Een Beaujolais-cru (Morgon, Fleurie), een Côtes du Rhône rouge of een droge rosé uit Tavel passen bij de meeste varianten. Het zoute, vette en kruidenrijke karakter vraagt om fruit, frisheid en gematigde tannines.
De gouden regel voor koken met wijn: gebruik nooit een wijn die je niet zou willen drinken. Een goedkope maar eerlijke wijn van 5-8 euro volstaat — de kookhitte concentreert de smaken, zowel de goede als de slechte. Kook met wijn uit dezelfde regio als het gerecht voor de beste harmonie.
Gratin dauphinois — die heerlijk romige ovenschotel van aardappel, room en knoflook — vraagt om een wijn die het vet doorsnijdt met zuurgraad maar ook de romige textuur weerspiegelt. Een witte Crozes-Hermitage, een Chardonnay uit de Mâconnais of een Beaujolais-cru zijn ideale partners.
Entrecôte — dat sappige, vet-dooraderde stuk rundvlees — vraagt om een rode wijn met stevige tannines die het vet absorberen. Een Bordeaux (Saint-Émilion, Médoc), een Malbec uit Cahors of een Ribera del Duero zijn klassieke keuzes. De tannines in de wijn binden het vet en maken het vlees smaakvoller.
Roquefort — de koning van de blauwaderkazen — vindt z'n perfecte partner in een Sauternes. De zoetheid van de wijn temt het zout en de scherpte van de kaas, terwijl de zuurgraad voor frisheid zorgt. Alternatief: een Porto Vintage, een Rivesaltes Ambré of een Gewurztraminer Vendanges Tardives.
Comté — die nootachtige, fruitige harde kaas uit de Jura — is een wijnliefhebbers droom. Een Vin Jaune uit de Jura is het legendarische regionale akkoord, maar een witte Bourgogne (Meursault, Puligny-Montrachet) of een gerijpte Savagnin werken minstens zo goed.
Camembert, die romige, zachte kaas met z'n witte korst, combineert verrassend beter met witte wijn dan met rode. Een Cidre Brut uit Normandië is de regionale klassieker, maar een Chenin Blanc uit de Loire (Savennières) of een Pinot Noir uit de Bourgogne werken ook prachtig.
Appeltaart — die Belgische en Nederlandse klassieker — combineert schitterend met een halfzoete Vouvray (Chenin Blanc), een Gewurztraminer Vendanges Tardives of een Calvados-achtige Pommeau de Normandie. De zoetheid van de wijn moet minstens die van het dessert evenaren.