Bladeren, filteren of zoeken in onze FAQ-database.
Gratin dauphinois — die heerlijk romige ovenschotel van aardappel, room en knoflook — vraagt om een wijn die het vet doorsnijdt met zuurgraad maar ook de romige textuur weerspiegelt. Een witte Crozes-Hermitage, een Chardonnay uit de Mâconnais of een Beaujolais-cru zijn ideale partners.
De gouden regel voor koken met wijn: gebruik nooit een wijn die je niet zou willen drinken. Een goedkope maar eerlijke wijn van 5-8 euro volstaat — de kookhitte concentreert de smaken, zowel de goede als de slechte. Kook met wijn uit dezelfde regio als het gerecht voor de beste harmonie.
Charcuterie — van droge worst en rauwe ham tot paté en rillettes — is een wijnvriendelijke categorie bij uitstek. Een Beaujolais-cru (Morgon, Fleurie), een Côtes du Rhône rouge of een droge rosé uit Tavel passen bij de meeste varianten. Het zoute, vette en kruidenrijke karakter vraagt om fruit, frisheid en gematigde tannines.
Het millesime is het oogstjaar van de druiven waarmee de wijn is gemaakt. Het staat vermeld op het etiket en geeft aan in welke klimatologische omstandigheden de druiven zijn gegroeid. Niet alle wijnen dragen een jaargang — sommige, zoals de meeste champagnes, zijn assemblages van meerdere jaren.
Comté — die nootachtige, fruitige harde kaas uit de Jura — is een wijnliefhebbers droom. Een Vin Jaune uit de Jura is het legendarische regionale akkoord, maar een witte Bourgogne (Meursault, Puligny-Montrachet) of een gerijpte Savagnin werken minstens zo goed.
Roquefort — de koning van de blauwaderkazen — vindt z'n perfecte partner in een Sauternes. De zoetheid van de wijn temt het zout en de scherpte van de kaas, terwijl de zuurgraad voor frisheid zorgt. Alternatief: een Porto Vintage, een Rivesaltes Ambré of een Gewurztraminer Vendanges Tardives.
Entrecôte — dat sappige, vet-dooraderde stuk rundvlees — vraagt om een rode wijn met stevige tannines die het vet absorberen. Een Bordeaux (Saint-Émilion, Médoc), een Malbec uit Cahors of een Ribera del Duero zijn klassieke keuzes. De tannines in de wijn binden het vet en maken het vlees smaakvoller.
De kwaliteit van een jaargang wordt bepaald door de weersomstandigheden tijdens het groeiseizoen: temperatuur, neerslag, zonuren en wind. Een ideaal jaar combineert warmte, droogte tijdens de rijping en geen regen tijdens de oogst. Maar 'groot' is relatief — elk klimaat heeft zijn eigen uitdagingen.
Sulfieten (zwaveldioxide, SO2) zijn een natuurlijk bijproduct van gisting en een veelgebruikt conserveermiddel in wijn. Ze beschermen tegen oxidatie en bacterien. Voor de overgrote meerderheid van mensen zijn ze onschadelijk. Circa 1% van de bevolking, voornamelijk astmapatienten, is gevoelig.
Biologische wijn wordt gemaakt van druiven zonder synthetische pesticiden, met lagere EU-sulfietlimieten. Biodynamische wijn gaat verder met kosmische kalenders en specifieke preparaten. Natuurwijn is de meest radicale stroming: minimale interventie, inheemse gisten, nauwelijks sulfieten en geen additieven.
Eikenhout voegt complexiteit toe aan wijn: vanille, toast, kruidnagel en kokosnoottonen. Het laat ook micro-oxygenatie toe, waardoor tannines zachter worden en de wijn stabieler wordt. Niet elke wijn heeft eikenhout nodig — het is een stijlkeuze van de wijnmaker.
De malolactische gisting (MLG) is een tweede fermentatie waarbij melkzuurbacterien scherp appelzuur (malzuur) omzetten in zachter melkzuur (lactaat). Dit verlaagt de zuurgraad, maakt de wijn ronder en voegt botertoetsen toe. Bijna alle rode wijnen en veel witte (vooral Chardonnay) ondergaan MLG.
Champagne wordt gemaakt via de methode traditionnelle: een stille basiswijn ondergaat een tweede gisting in de fles door toevoeging van suiker en gist (liqueur de tirage). Het CO2 lost op in de wijn en creëert de bubbels. Na minimaal 15 maanden rijping op gist volgen remuage en degorgement.
Rosewijn wordt gemaakt van rode druivensoorten via drie methodes: directe persing (kort schilcontact van enkele uren), de saignee-methode (aftappen van sap uit een rood wijnvat) of maceratie (kort weektijd). De kleur ontstaat door beperkt contact met de rode druivenschillen.
De methode traditionnelle is het productieproces voor mousserende wijn waarbij de tweede gisting plaatsvindt in de fles. Het is dezelfde methode als voor champagne, maar de naam 'methode champenoise' is wettelijk voorbehouden aan Champagne. Cremant, cava en vele andere mousserende wijnen gebruiken deze techniek.
Maceration carbonique is een vinificatietechniek waarbij hele, ongeperste druiventrossen fermenteren in een met CO2 gevulde tank. Een enzymatische intracellulaire gisting in de intacte druivenbessen produceert fruitige, zachte wijnen met weinig tannine. Het is de handtekening van Beaujolais Nouveau.
Petillant naturel (pet-nat) is de eenvoudigste methode voor mousserende wijn: de wijn wordt gebotteld voordat de eerste gisting volledig is afgerond. De resterende gist en suiker produceren CO2 in de fles. Geen tweede gisting, geen dosage, geen degorgement — puur en ongefilterd.
Zwaveldioxide (SO2) wordt aan wijn toegevoegd als bescherming tegen oxidatie en ongewenste micro-organismen. Het fungeert als antioxidant, antimicrobieel middel en kleurstabilisator. Zonder enige SO2 zou de meeste wijn snel bederven of in azijn veranderen.
Passerillage is het proces waarbij druiven na de oogst worden gedroogd — op stro, rekken of aan de wijnstok — om het water te laten verdampen en de suiker te concentreren. Het resultaat: geconcentreerde, zoete wijnen met intense smaken. Bekende voorbeelden zijn Amarone, Vin Santo en Vin de Paille.
Natuurwijn (vin nature) is wijn gemaakt met minimale interventie: biologische of biodynamische druiven, handoogst, gisting met inheemse gisten, geen oenologische additieven en minimaal tot geen toegevoegde sulfieten. Het is de meest radicale stroming in de wijnwereld.