Bladeren, filteren of zoeken in onze FAQ-database.
Bij wild passen krachtige rode wijnen met complexe aroma's: een Pommard of Nuits-Saint-Georges uit de Bourgogne, een Châteauneuf-du-Pape, een Cahors of een Barolo. De intense, aardse smaken van wild vragen om een wijn met even veel diepgang.
Bij salade past een lichte, frisse witte wijn of rosé met voldoende zuur — Sauvignon Blanc, Muscadet of een Provençaalse rosé. Let op de dressing: azijn verlaagt de wijnbeleving, dus kies een wijn met hoge zuren die de azijn kan opvangen.
Bij moules-frites past een droge, frisse witte wijn: Muscadet-sur-Lie is de klassieker, maar een Picpoul de Pinet, een Chablis of een Belgische witte wijn werkt ook uitstekend. Bij mosselen in roomsaus mag de wijn iets rijker zijn.
Bij foie gras zijn er twee klassieke opties: Sauternes (zoete witte wijn uit Bordeaux) voor het traditionele contrast zoet-vet, of een droge Champagne voor wie het frisser wil. Beide zijn briljant, maar de keuze hangt af van de bereiding.
Bij blanquette de veau past een rijke, romige witte wijn — een Bourgogne Blanc (Meursault, Saint-Véran), een Viognier of een witte Côtes du Rhône. De romige saus van het gerecht vraagt om een wijn met vergelijkbare textuur en voldoende zuur.
Asperges staan bekend als lastige partners voor wijn vanwege hun zwavelverbindingen en plantaardige bitterheid, maar een droge Muscat uit de Elzas, een Oostenrijkse Grüner Veltliner of een Sancerre (Sauvignon Blanc) maakt er iets prachtigs van. Kies altijd voor hoge zuurgraad en kruidig-groene aroma's.
Paella, met z'n safraan rijst, zeevruchten, kip en soms chorizo, combineert het best met een rosé uit Navarra, een Albariño uit Rías Baixas of een frisse Garnacha uit Campo de Borja. De veelheid aan smaken vraagt om een veelzijdige, frisse Spaanse wijn.
Quiche lorraine, met z'n romige vulling van eieren, spek en kaas, combineert prachtig met een Pinot Gris uit de Elzas, een witte Côtes du Rhône (Roussanne-Marsanne) of een Beaujolais cru zoals Fleurie. Het boterige deeg en de romige saus vragen om een wijn met body én zuurtegraad in balans.
De gouden regel: de wijn moet minstens zo zoet zijn als het dessert, anders smaakt hij zuur en bitter. Sauternes of Muscat de Beaumes-de-Venise bij fruitdesserts, Banyuls bij chocolade, demi-sec Champagne bij licht gebak. Slechts 23% van de gasten serveert wijn bij het dessert — en toch is het vaak de meest memorabele combinatie van de avond.
Varkensvlees is verrassend wijnvriendelijk dankzij z'n subtiele smaak en sappig vet. Een witte Côtes du Rhône (Roussanne-Marsanne), een Pinot Noir uit de Bourgogne of een fruitige Côtes du Rhône rouge passen bij de meeste bereidingen. Pas de wijn aan op de bereiding, niet op het vlees alleen.
Curry en wijn is een combinatie die moed vraagt maar spectaculair kan zijn. Een halfdroge Gewurztraminer uit de Elzas, een Riesling Spätlese uit de Moezel of een aromatische Torrontés uit Argentinië werken uitstekend. De sleutel: een vleugje restsuiker om de hitte te temperen, bloemige aroma's die de kruiden beantwoorden, en een lage alcoholgraad.
Echte carbonara — eigeel, guanciale, pecorino en zwarte peper — is rijk, zout en vettig. Die vraagt om een Italiaanse witte wijn met scherpe zuurgraad: Frascati Superiore (de Romeinse lokale keuze), Verdicchio, of voor rodewijndrinkers een levendige Barbera d'Alba.
Risotto is een kameleon — de beste wijn hangt volledig af van de hoofdingrediënten. Paddenstoelenrisotto vraagt om een Nebbiolo d'Alba of Bourgondische Pinot Noir, saffraan-risotto alla milanese om een Lugana of Soave, en zeevruchtenrisotto om een Vermentino of Verdicchio.
Het echte ragù alla bolognese — langzaam gestoofd gehakt met tomaat, soffritto en een vleugje melk — vraagt om een Sangiovese di Romagna, een Chianti Classico Riserva of een droge Lambrusco di Sorbara. De tomatenzuurgraad en de rijkdom van het vlees eisen een Italiaanse rode wijn met gemiddelde tannines en hoge zuurgraad.
Truffel is een van de meest wijnvriendelijke luxeproducten ter wereld. Witte truffel uit Alba vraagt om een Barolo of Barbaresco, zwarte truffel uit de Périgord om een Pomerol of Cahors. De aardse, muskusachtige intensiteit van truffel verlangt een wijn met tertiaire complexiteit en gerijpte elegantie.
Pot-au-feu, die troostrijke stoofpot van rundvlees en groenten in helder bouillon, combineert verrassend lekker met een lichte rode wijn als een Pinot Noir uit de Bourgogne, een Beaujolais-Villages of een rode Côtes du Rhône. De helderheid van het bouillon vraagt om finesse, niet om kracht.
Camembert, die romige, zachte kaas met z'n witte korst, combineert verrassend beter met witte wijn dan met rode. Een Cidre Brut uit Normandië is de regionale klassieker, maar een Chenin Blanc uit de Loire (Savennières) of een Pinot Noir uit de Bourgogne werken ook prachtig.
Een geslaagde wijn-spijscombinatie draait om drie principes: complementeren (vergelijkbare smaken versterken), contrasteren (tegengestelden die elkaar balanceren) en de intensiteit matchen (licht gerecht = lichte wijn, krachtig gerecht = krachtige wijn). De zuurgraad van de wijn moet altijd minstens even hoog zijn als die van het gerecht.
Pannenkoeken zijn verrassend veelzijdig met wijn. Zoete crêpes met suiker of Nutella vragen om een Muscat de Beaumes-de-Venise of een demi-sec Vouvray. Hartige galettes (boekweit) met ham en kaas passen bij een droge Normandische of Bretoense cider, of een lichte Muscadet.
Appeltaart — die Belgische en Nederlandse klassieker — combineert schitterend met een halfzoete Vouvray (Chenin Blanc), een Gewurztraminer Vendanges Tardives of een Calvados-achtige Pommeau de Normandie. De zoetheid van de wijn moet minstens die van het dessert evenaren.