Bladeren, filteren of zoeken in onze FAQ-database.
Een cuvée is, strikt genomen, de inhoud van een vinificatietank — een lot wijn uit een specifieke selectie druiven. In de praktijk duidt de term een specifieke wijn aan binnen het gamma van een producent, vaak zijn beste selectie of een bijzondere samenstelling.
Een goede wijn herken je aan drie fundamentele criteria: de balans tussen zuurgraad, alcohol, tannines en suiker; de aromatische complexiteit (meerdere herkenbare smaaklagen); en de lengte in de mond (aromatische persistentie langer dan 6 seconden).
Rode wijn kleurt je tanden door anthocyanen — natuurlijke kleurpigmenten die verantwoordelijk zijn voor de rode kleur — gecombineerd met de zuurgraad van de wijn die het tandglazuur poreus maakt, en tannines die de pigmenten fixeren op het tandoppervlak.
De zuurgraad in wijn verwijst naar de organische zuren — voornamelijk wijnsteenzuur, appelzuur en citroenzuur — die frisheid, levendigheid en structuur geven. Een typische droge witte wijn heeft een pH van 3,0 tot 3,4, terwijl een rode wijn rond de 3,4 tot 3,8 zit.
Terroir is het geheel van natuurlijke factoren — bodem, ondergrond, klimaat, topografie, belichting — en menselijke factoren — wijnbouwtraditie, vakmanschap — die een wijn zijn unieke karakter geven, onherhaalbaar elders. Het is het grondbeginsel van de Europese wijnfilosofie.
Professioneel wijn proeven volgt een strikt protocol in vijf stappen — zicht, eerste neus, tweede neus (na ronddraaien), mond en conclusie — waarmee je objectief de kwaliteit, herkomst en het bewaarpotentieel van een wijn kunt beoordelen.
Een wijn beschrijven doe je door methodisch drie dimensies te evalueren: het oog (kleur, intensiteit, helderheid), de neus (aromafamilies) en de mond (aanzet, midden, afdronk, balans). Een gestructureerd vocabulaire helpt je om je indrukken helder te communiceren.
De duurste wijn die regelmatig wordt verkocht is Domaine de la Romanée-Conti (DRC) Romanée-Conti Grand Cru, met een gemiddelde prijs boven de 20.000 euro per fles. Het absolute veilingrecord werd in 2018 gevestigd met een fles Romanée-Conti 1945 voor 558.000 dollar.
Mineraliteit is een proefterm die sensaties oproept van vuursteen, krijt, silex of schelp, waarneembaar in neus en mond. Hoewel de term veelvuldig wordt gebruikt door professionals, is er geen bewezen direct verband aangetoond tussen de mineralen in de bodem en de smaak van de wijn.
Door wijn rond te draaien in het glas vergroot je het contactoppervlak tussen vloeistof en lucht, waardoor de oxidatie versnelt en de vluchtige aromastoffen beter vrijkomen. Dit eenvoudige gebaar kan de waargenomen geurintensiteit met een factor twee tot drie versterken.
Aan de kurk ruiken is een veelvoorkomende gewoonte, maar het geeft slechts beperkte informatie. De kurk kan een ernstig gebrek verraden — een muffe geur door TCA (2,4,6-trichlooranisol) — maar alleen het ruiken aan de wijn in het glas geeft een betrouwbare diagnose.
Sommige witte wijnen zijn zoet omdat de gisting wordt gestopt voordat de gisten alle natuurlijke suiker hebben omgezet in alcohol. De belangrijkste methoden zijn late oogst, edele rotting (botrytis), bevriezing aan de stok (eiswijn) en toevoeging van alcohol (mutage).
Een droge wijn is een wijn waarvan vrijwel alle druivensuiker door de gisting is omgezet in alcohol, met minder dan 4 gram per liter restsuiker. Een zoete wijn behoudt een deel van die suiker, van licht zoet (12-45 g/l) tot likeurachtig (meer dan 45 g/l).
De 'benen' of 'tranen' van wijn zijn de stroperige strepen die langs de glaswand glijden na het ronddraaien. Ze ontstaan door het Marangoni-effect — het verschil in oppervlaktespanning tussen water en alcohol — en zeggen vooral iets over het alcoholgehalte en de suiker.
Tannines zijn natuurlijke polyfenolen uit de schil, pitten en steeltjes van de druif, verantwoordelijk voor het droge, samentrekkende gevoel in je mond. Ze spelen een essentiële rol in de structuur, de kleur en het bewaarpotentieel van rode wijn.
Het belangrijkste verschil zit in de maceratie: rode wijn fermenteert met de druivenschillen (die kleur en tannines geven), witte wijn wordt geperst vóór de fermentatie (alleen sap), en rosé ondergaat een korte maceratie (2 tot 24 uur) voor een lichte kleurafgave.
Wijn wordt gemaakt in vijf hoofdstappen: oogst, persen, alcoholische gisting (gisten zetten suiker om in alcohol), rijping (op tank of vat) en botteling. Het volledige proces duurt van enkele weken tot meer dan drie jaar.
Wijn is een alcoholische drank die ontstaat door de gisting van vers druivensap. Gisten zetten de natuurlijke suiker van de druif om in alcohol en koolzuurgas, wat een drank oplevert met doorgaans 8 tot 16 volumeprocent alcohol.