Bladeren, filteren of zoeken in onze FAQ-database.
Controleer drie dingen: de kleur (rood mag geen bruine rand hebben, wit mag niet donkergeel zijn), de geur (azijn, natte karton of schimmel wijzen op een probleem), en de smaak (een goede wijn heeft nog fruit en frisheid). Een kurk die uitsteekt, lekt of beschimmeld is, is ook een waarschuwingsteken.
De snelste methode is een ijsbad: vul een emmer met ijs, water en een eetlepel grof zout. In 15 minuten is je fles op perfecte serveertemperatuur. De vriezer doet er 30-40 minuten over en is riskanter (vergeetgevaar). Een natte handdoek om de fles in de vriezer versnelt het proces tot 10-15 minuten.
Ja, flessen met natuurkurk bewaar je liggend zodat de kurk vochtig blijft en niet uitdroogt. Een droge kurk krimpt, waardoor lucht binnendringt en de wijn oxideert. Flessen met schroefdop of kunststofkurk mogen ook rechtop staan — daar speelt uitdroging geen rol.
Wijn heeft geen officiële vervaldatum op het etiket, maar dat betekent niet dat hij eeuwig goed blijft. De meeste wijnen (90%) zijn bedoeld om binnen twee tot vijf jaar te drinken. Alleen topwijnen met genoeg tannines, zuurgraad en concentratie kunnen tien, twintig of zelfs honderd jaar rijpen. Na hun hoogtepunt worden wijnen niet gevaarlijk, maar wel onaangenaam.
Technisch kan het, maar het wordt sterk afgeraden. Elke bevriezing-ontdooiingscyclus beschadigt de structuur van de wijn: tannines destabiliseren, aroma's vervliegen en de textuur wordt waterig. Als je bevroren wijn hebt ontdooid, drink hem dan snel of gebruik hem voor het koken — niet opnieuw invriezen.
Plaats de rubberen stop op de geopende fles, zet de pomp erop en pomp meerdere keren tot je weerstand voelt of een klikgeluid hoort. De pomp zuigt de lucht uit de fles en creëert een vacuüm dat oxidatie vertraagt. Bewaar de fles daarna in de koelkast. De wijn houdt zo twee tot vier extra dagen.
De bewaartijd van een Bordeaux varieert enorm: een eenvoudige Bordeaux Supérieur drink je binnen drie tot vijf jaar, een Cru Bourgeois houdt vijf tot tien jaar, en een Grand Cru Classé uit een topjaargang kan twintig tot vijftig jaar of langer mee. De jaargang, de classificatie en de bewaaromstandigheden bepalen het rijpingspotentieel.
Geopende rosé bewaar je afgedekt in de koelkast, maximaal twee tot drie dagen. Gebruik de oorspronkelijke kurk, een stop of een vacuümpomp. Rosé oxideert sneller dan rode wijn door het ontbreken van tannines. Na dag drie verliest de wijn zijn frisheid en fruitigheid en wordt hij plat en onaangenaam.
De meeste witte wijnen hoeven niet te ademen en kun je direct inschenken. De uitzondering: rijke, houtgerijpte witte wijnen zoals witte Bourgogne (Meursault, Puligny-Montrachet) of gerijpte Chardonnay profiteren van 15 tot 30 minuten in een karaf of een groot glas. Dit opent de complexe aroma's van boter, noten en toast.
Vervoer wijn liggend in een stevig kartonnen wijnkrat of -doos, vastgezet in de kofferbak zodat niets schuift. Vermijd direct zonlicht en hoge temperaturen — in de zomer kan een auto in de zon binnen een uur 60 °C bereiken, wat de wijn onherstelbaar beschadigt. Gebruik een koeltas voor korte ritten bij warm weer.
De ideale luchtvochtigheid voor een wijnkelder ligt tussen 60 en 80%. Te droog (onder 50%) laat de kurk uitdrogen en krimpen, waardoor lucht binnendringt en de wijn oxideert. Te vochtig (boven 85%) beschadigt de etiketten en bevordert schimmelvorming. Een hygrometer kost een paar euro en is onmisbaar in elke kelder.
Een standaard wijnfles van 75 cl levert vijf tot zes glazen, gerekend op 12,5 tot 15 cl per glas. Bij een formeel diner met meerdere wijnen schenk je kleiner (10 cl, zeven à acht glazen per fles). Bij champagne reken je op zes tot zeven flûtes per fles vanwege het kleinere glasformaat.
Een standaard houten of kartonnen wijnkist bevat zes of twaalf flessen van 75 cl. In de Bordeaux-traditie zijn het twaalf flessen per kist (een 'caisse complète'), in Bourgogne zes flessen. Sommige premium wijnen worden verkocht per drie, twee of zelfs per enkele fles in speciale houten kisten.
Een magnum bevat 1,5 liter wijn, oftewel het equivalent van twee standaardflessen (75 cl). Een magnum levert twaalf glazen wijn. Het magnumformaat is niet alleen indrukwekkend op tafel maar ook beter voor de rijping van wijn dankzij de gunstigere verhouding tussen vloeistof en lucht in de flessenhals.
De standaard van 75 cl werd in de jaren 1970 vastgelegd als EU-norm, maar de oorsprong is ouder. De meest aanvaarde verklaring is dat 75 cl overeenkomt met een zesde van een Britse 'imperial gallon' (4,546 liter), wat de handel tussen Bordeaux en Engeland vereenvoudigde. Een populaire mythe over de longcapaciteit van glasblazers is nooit bewezen.
Wijn rijpt het beste bij een constante temperatuur van 10-14 °C, een luchtvochtigheid van 60-80%, in het donker en zonder trillingen. Leg flessen met kurk horizontaal. Alleen wijnen met genoeg tannines, zuurgraad en concentratie (grote Bordeaux, Barolo, Riesling Spätlese) hebben echt rijpingspotentieel — de meeste wijnen zijn gemaakt om jong te drinken.
De basisregel voor wijn-spijscombinaties is: lichte wijnen bij lichte gerechten, volle wijnen bij stevige gerechten. Witte wijn past klassiek bij vis en gevogelte, rode wijn bij rood vlees en stoofgerechten, en rosé is de alleskunner voor zomerse gerechten.
Bij raclette past een droge, frisse witte wijn het best — Fendant (Chasselas) uit de Zwitserse Wallis is de klassieker. Alternatieven zijn een Apremont uit Savoie, een Riesling uit de Elzas of een lichte Pinot Blanc.
Bij vis past in de meeste gevallen een droge witte wijn met voldoende zuur — Chablis, Sancerre, Muscadet of Albariño zijn klassiekers. De bereidingswijze bepaalt de keuze: lichte vis vraagt om een lichte wijn, vettige vis kan een rijkere stijl aan.
Bij kaasfondue past een droge, frisse witte wijn — Chasselas uit de Wallis is de traditionele keuze. Alternatieven zijn Riesling, Pinot Blanc of een droge Sylvaner. Bij vlees- of bourguignonnefondue kies je een lichte rode wijn zoals Gamay of Pinot Noir.